Pages

Wednesday, August 16, 2017

പതിനെട്ടിന്റെ കളികൾ

പതിനെട്ടാം അടവ് എന്ന് പണ്ട് മുതലേ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. പതിനെട്ടടവും പയറ്റി എന്നും കാലങ്ങളായി കേൾക്കുന്നു.അതായത് അവസാനത്തെ ശ്രമം എന്നാണ് ഞാൻ ഇതിനെ മനസ്സിലാക്കി വച്ചത്. ഗൂഗിളിൽ ഇത് രണ്ടും തിരഞ്ഞ് കിട്ടിയ ഉത്തരങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ഒന്നുംതിരിഞ്ഞില്ല. അതാണ് പതിനെട്ടിന്റെ പ്രത്യേകത.

പതിനെട്ട് തികഞ്ഞാൽ ഇന്ത്യൻ നിയമപ്രകാരം അവൻ/അവൾക്ക് പ്രായപൂർത്തിയായി. ശാരീരികമായി ഒരു പക്ഷേ നേരത്തെ പ്രായപൂർത്തിയായിട്ടുണ്ടാകും. ഇനിയാണ് 18ന്റെ കളികൾ രക്ഷിതാക്കളും മക്കളും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത്.

1. ഇന്ത്യയിൽ വോട്ടവകാശം ലഭിക്കുന്നത് 18 വയസ്സ്  പൂർത്തിയാകുന്നതോടെയാണ്.

2. വാഹനമോടിക്കാനുള്ള ലൈസൻസ് എടുക്കാനുള്ള കുറഞ്ഞ പ്രായവും 18 തന്നെ.

3. വിവിധ തരം ബാങ്ക് അക്കൌണ്ടുകൾ സ്വതന്ത്രമായി തുടങ്ങുവാൻ/ഓപറേറ്റ് ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്നതും 18 തികയുമ്പോഴാണ്.

4. മാതാപിതാക്കളുടെ അനുവാദം കൂടാതെ തന്നെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കുന്ന പ്രായവും 18 ആണ്.

അങ്ങനെ ഒരു കുട്ടിയെ പൊതു സമൂഹത്തിലേക്ക് പറിച്ചു നടുന്ന സുപ്രധാനമായ ഒരു നാഴികക്കല്ലാണ് പതിനെട്ടാം വയസ്സ്. അപ്പോൾ ഞാൻ ഈ പതിനെട്ടിനെപ്പറ്റി വാചാലനാവുന്നത് എന്തിന് ?

ഒന്നൂല്ല്യ....2017 ആഗസ്ത് 17-ആം തീയതി എന്റെ മൂത്ത മകൾ ലുലുവിന് 18 വയസ്സ് തികയുന്നു. അപ്പോൾ പിന്നെ 18ന്റെ കളികൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പണി പാളും. പടച്ചോൻ കാക്കട്ടെ, എല്ലാ‍വരെയും.

Monday, August 14, 2017

പുന്നമടക്കായലിലൂടെ ഒരു ശിക്കാർ യാത്ര-2

“ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ഒരു ചരിത്ര പ്രധാന പോയിന്റിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു...“ ചുറ്റും വെള്ളം മാത്രം ആയതിനാൽ  ഞങ്ങൾ ആകാംക്ഷയോടെ ആന്റണി മാഷെ നോക്കി.

“ദേ...ഒരു പ്രതിമ കാണുന്നില്ലേ? അതാണ് നെഹ്‌റു ട്രോഫി വള്ളം കളിയുടെ ഫിനിഷിംഗ് പോയിന്റ്. തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലം നാം പിന്നീട് കാണും. ആട്ടെ, ഈ പേര് എങ്ങനെ കിട്ടി എന്നറിയോ?”

“ഇല്ല...കേൾക്കട്ടെ...” ഞാനടക്കം എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.

“നെഹ്രു പ്രധാനമന്ത്രിയായിരിക്കെ ആലപ്പുഴയിൽ വന്നു. അന്ന് ചുണ്ടൻ വള്ളങ്ങളുടെ ഒരു മത്സരം സംഘടിപ്പിച്ചായിരുന്നു നെഹ്രുവിനെ സ്വീകരിച്ചത്. മത്സരാവസാനം ഒരു വള്ളത്തിൽ നെഹ്രുവും കയറി.ആ യാത്രയുടെ ത്രില്ലിൽ അടുത്ത വർഷത്തെ മത്സര വിജയികൾക്കായി അദ്ദേഹം ഒരു ട്രോഫി സമ്മാനിച്ചു. അങ്ങനെ അത് നെഹ്‌റു ട്രോഫി വള്ളം കളിയായി മാറി (ഈ സംഭവം 1952ൽ ആണ്. നെഹ്രുട്രോഫി എന്ന പേരിൽ നൽകാൻ തുടങ്ങിയത് 1969ലും ആണ്)

                 ഹൌസ്ബോട്ടുകൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും കായലിലൂടെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ കരക്കടുപ്പിച്ച് നിർത്തിയതും കണ്ടു. എല്ലാം സഞ്ചാരികളെ പ്രതീക്ഷിച്ച് നിൽക്കുന്നതാണെന്നും അവയിൽ 70-80 ശതമാനത്തിനും ട്രിപ് കിട്ടും എന്നും ആന്റണി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

                 കായലിലെ വിവിധ തുരുത്തുകളിൽ ജനവാസമുണ്ട്. ഒരു തുരുത്തിൽ കണ്ട സാധാരണ വീട് ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി. അങ്ങോട്ടുള്ള മുളയുടെ പാലവും വീട്ടുമുറ്റത്തെ മുളങ്കൂട്ടവും എല്ലാം കൂടി ഒരു പ്രത്യേക ആകർഷണം. അപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത് അത് മലയാളിയുടെതല്ല എന്ന്.മുംബയിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെതാണ് പോലും.ഇടക്കിടെ ഫിലിം ഷൂട്ടിംഗ് നടക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്.



                  വീണ്ടും മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ ഒരു ഹോണടി കേട്ടു. വെള്ളത്തിലും ബ്ലോക്കോ? ഹോണടിക്കുന്നത് ആരെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഒരാൾ ചെറിയ ഒരു തോണിയുമായി വീടുകളുടെ അടുക്കള ചേർന്ന് നിർത്തുന്നത് കണ്ടു. മത്സ്യം വില്പനക്കാരനാണ്.കായലിൽ നിന്നും ചൂണ്ടയിട്ട് മീൻ പിടിക്കുന്നവരുണ്ട്, മീൻ ഇങ്ങ്ഫനെ വാങ്ങുന്നവരുമുണ്ട്.

                         വള്ളം മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നതിനിടെയാണ് കായൽകരയിൽ മാവുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്. മിക്ക മാവുകളിലും നിറയെ മാങ്ങകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞെട്ടി നീണ്ട് തൂങ്ങുന്ന മാങ്ങകളും ഇളം ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള മാങ്ങകളും ധാരാളം കണ്ടു. എല്ലാം കായലിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നതിനാൽ മാവിന്റെ ഉടമക്ക് അത് കിട്ടും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

സഞ്ചരിച്ച് സഞ്ചരിച്ച് ഞങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ തുരുത്തിനടുത്തെത്തി.

“ചായ കുടിക്കണോ?” ആന്റണി ചോദിച്ചു.

“ആ വേണം...” കുട്ടികൾ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.

“എങ്കിൽ ആ തുരുത്തിൽ ഇറങ്ങി ആ കാണുന്ന ഷോപ്പിൽ നിന്നും ചായ കുടിക്കാം...”

ബോട്ട് തുരുത്തിനോട് അടുപ്പിച്ച് നിർത്തി. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇറങ്ങി. പെട്ടെന്നാണ് മുന്നിലുള്ള ഒരു അതിഥി ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്.

(തുടരും....)

Saturday, August 12, 2017

മലയാളവല്‍ക്കരണം

നമ്പൂരിയെക്കണ്ട പോക്കരാക്ക : എന്താ തിരുമേനീ...മൊകത്ത് ഒരു വൈക്ലബ്യം?

നമ്പൂരി : ഹും...ഇനി ആപ്പീസിലെല്ലാം മലയാളം മാത്രമേ പറ്റൊള്ളൂത്രെ....

പോക്കരാക്ക : അയിന്പ്പം ഇങ്ങള് എത്ത്‌നാ  തൂക്കം പുട്‌ച്ച കോയിക്കളെ മാതിരി നിക്ക്‍ണെ?

നമ്പൂരി : അട്ത്താഴ്‌ചേല് ആണ് എനിക്ക് ഡ്രൈവിംഗ് ടെസ്റ്റില്‍ 'H' ഇടേണ്ടത്... മലയാളവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അവര്‍ ഇനി ‘അ’ എങ്ങാനും ഇടീപിച്ചാലോ?

Tuesday, August 08, 2017

ഒരു മുളയും കുറെ അറിവുകളും

                ഞാനും എന്റെ മക്കളും ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കാറില്ല.പക്ഷെ വൃക്ഷത്തൈകൾ നട്ട് ആ ദിനത്തെ പ്രകൃതി സൌഹൃദമാക്കാറുണ്ട്. ഇത്തവണ എന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ മൂന്ന് ദിവസം മുമ്പ് എനിക്ക് ലഭിച്ചത് ഒരു അപൂർവ്വ സൌഭാഗ്യമാണ്. കാട്ടിൽ മരം നടാനുള്ള അവസരം. അതും പത്തിലധികം തൈകൾ നടാൻ സാധിച്ചു എന്നതിൽ അഭിമാനം തോന്നുന്നു.

            കടുവകളുടെ നടുവിൽ നിന്ന് കുളവിയുടെ കുത്ത് ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടി വന്നെങ്കിലും എന്റെ മക്കൾ വളരെ സംതൃപ്തരായിരുന്നു. ഓരോരുത്തരും പത്തിലധികം മുളം തൈ നട്ടപ്പോൾ കാർബൺ തുലിത പ്രകൃതിക്കായി അവർ നൽകിയ സംഭാവന വളരെ വലുതായിരുന്നു. ഒപ്പം മറ്റു കുറെ കാര്യങ്ങളും.

              മുളയുടെ ഉപയോഗങ്ങൾ എന്തെല്ലാം എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഞങ്ങൾക്ക് പല ഉത്തരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ചിലർക്ക് അത് നദീതട സംരക്ഷണത്തിന് ഉതകുന്നതായിരുന്നു.മണ്ണിനെ പിടിച്ച് നിർത്താനും മുള ഉപകരിക്കും.മുളയരി കൊണ്ട് പായസമുണ്ടാക്കും എന്നും മുള കൊണ്ട് പുട്ടിൻ കുറ്റി ഉണ്ടാക്കും എന്നൊക്കെ ഉത്തരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകൻ ശ്രീ.സുധീഷ് തരുവണ  യഥാർത്ഥത്തിലുള്ള ഉപയോഗങ്ങൾ  പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.  കാട്ടിൽ കയറി നട്ട മുളകൾ ഒന്ന് കൂടി ഉറപ്പിച്ച് നിർത്തിയാലോ എന്ന് വരെ ആലോചിച്ചുപോയി.

                മുള ഏറ്റവും പെട്ടെന്ന് വളരുന്ന പുല്ല് വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ട ഒരു ചെടിയാണ്. പത്ത് വർഷം കൊണ്ട് ഒരു മുള അത്യാവശ്യം നല്ല വളർച്ചയെത്തും. നന്നായി വളർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒരു മുള പടർന്ന് പന്തലിച്ച് നിൽക്കുന്നതിനാൽ അവിടെ അടിക്കാടുകൾ വളരില്ല. കാടിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന അരിപ്പൂ പോലെയുള്ള അധിനിവേശ സസ്യങ്ങൾ നശിച്ചു പോകാൻ ഇത് കാരണമാകുന്നു. അതായത് യഥാർത്ഥ കാടിനെ മുള സംരക്ഷിക്കുന്നു.

             നല്ലൊരു മുളയുടെ കൂട്ടം ഒരു ആനക്ക് ഒരു ദിവസത്തെ ഭക്ഷണമാണ് പോലും. 22 മണിക്കൂർ വരെ നിന്ന് ഭക്ഷിക്കുന്ന ഒരു മൃഗമാണ് ആന ! ആന ഒരു മുളയുടെ കൂട്ടത്തിന് അടുത്തെത്തിയാൽ വളരെ താളാത്മകമായി അതിനെ ഭക്ഷിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നു. ആ സമയത്ത് അതിനെ തൊട്ടാൽ പോലും ആന അറിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇന്ന് ചെയ്ത പ്രവൃത്തിയുടെ നന്മ ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞു. നാട്ടിലെ ആനക്ക് നൽകുന്ന പനയുടെ പട്ടയും ചോറും അതിന് പറ്റാത്ത ഭക്ഷണമാണെന്നും ഇന്ന് അറിഞ്ഞു. കൂടാതെ മുള വളർന്ന് വലുതായാൽ അതിൽ വിവിധ തരം പക്ഷികളും ശലഭങ്ങളും പാർപ്പിടം ഒരുക്കും.

വയനാട് ജില്ലയിൽ കാലാവസ്ഥ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പഴയ തണുപ്പൊന്നും ഇന്ന് ഇല്ല.ഡെക്കാൺ പീഠഭൂമിയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മൈസൂരിനോട് തുല്യമായ കാലാവസ്ഥയാണ് ഏകദേശം ഇന്ന് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഇതിന് കാരണം വനനശീകരണാമാണ്. ഡെക്കാൺ പീഠഭൂമിയിലെ കാലാവസ്ഥ കേരളത്തിലേക്ക് കടക്കാതിരിക്കാൻ നമ്മുടെ വനം സഹായിക്കുന്നു. ഇതേപോലെ മുള കൊണ്ടൂള്ള ഒരു വൃക്ഷബെൽറ്റ് ഉണ്ടാക്കിയാൽ നമുക്ക് നമ്മുടെ കാലാവസ്ഥയെ തിരിച്ചുപിടിക്കാം... അതിന് ഒന്നായി നമുക്ക് പരിശ്രമിക്കാം.

Sunday, August 06, 2017

കടുവകള്‍ക്ക് നടുവില്‍...!

                 ഈ പ്രകൃതി പഠന ക്യാമ്പിന് പുറപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പേ സെക്രട്ടറി അസ്‌ലം വളണ്ടിയര്‍മാര്‍ക്ക് ചില നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ നല്‍കിയിരുന്നു. പലരും കാട്ടിലേക്ക് ഇതുവരെ  പോകാത്തവര്‍ ആയിരുന്നതിനാല്‍  കാട്ടില്‍ പോകുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു പ്രധാനമായും പറഞ്ഞിരുന്നത്. പിന്നെ മാസങ്ങളായി തിരുനെല്ലി ഭാഗത്ത് നിന്നും കേള്‍ക്കുന്ന ജനവാസ മേഖലയിലെ കടുവാ ആക്രമണങ്ങളെക്കുറിച്ചും.

               അസ്‌ലം ഓട്ടം തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ എന്റെ ഉള്ളില്‍ മിന്നല്‍പ്പിണര്‍ പാഞ്ഞതും ഇതേ കാരണത്താലാണ്. അവന്റെ ഗ്രൂപ്പില്‍ നിന്നും അല്പം കൂടി ഉള്ളോട്ട് നീങ്ങി മറ്റ് രണ്ട് ടീമുകള്‍ കൂടി മരം നടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറുഭാഗത്ത് ഞാനും വേറെ കുറെ കുട്ടികളും.

“സാറെ....തേനീച്ച...” ഇത്തവണ ഞാന്‍ അസ്‌ലമിന്റെ ശബ്ദം കൃത്യമായി കേട്ടു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളില്‍ ഒരാള്‍ ആര്‍ത്തട്ടഹസിച്ച് കാട്ടിനകത്തേക്ക് ഓടുന്നതും മറ്റുള്ളവര്‍ ചിതറി ഓടുന്നതും ഞാന്‍ കണ്ടു. അപ്പോഴേക്കും അസ്ലമിന് നാലഞ്ച് കുത്ത് ദേഹത്തും ഒരു കുത്ത് തലക്കും കിട്ടിയിരുന്നു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവരില്‍ ഒരു കുട്ടിക്ക് ദേഹത്ത് രണ്ടും തലക്ക് ഒന്നും കാട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയവള്‍ക്ക് തലയില്‍ രണ്ടും കുത്തുകള്‍ കിട്ടിയിരുന്നു. മറ്റു മൂന്ന് പേര്‍ക്ക് ഓരോ കുത്ത് വീതവും.

                കുട്ടികളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന ഞാന്‍ തേനീച്ചയുടെ വലിപ്പം കണ്ട് ഞെട്ടിപ്പോയി.വലിയ ഒരു വണ്ടിന്റെ അത്രയും വലിപ്പമുള്ള ഒരു ജീവി എന്റെ കഷണ്ടിക്ക് മുകളില്‍ ഇരമ്പിപ്പറന്നു. തൊട്ടടുത്ത് നിന്നും അപ്പയുടെ തലപ്പ് ഒടിച്ച് ഞാന്‍ തലക്ക് മുകളില്‍ വീശിയതോടെ അത് അകന്നു പോയി.ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ കഷണ്ടിയിലും പുതിയൊരു ‘തല’ ഉണ്ടായേനെ.കുളവി എന്നും പാനിക്കടന്നല്‍ എന്നും ഒക്കെ പേരുള്ള വലിയ ഒരു തരം കടന്നല്‍ ആയിരുന്നു അത്.  പെണ്‍കുട്ടികളുടെ മുടിക്കിടയില്‍ കുടുങ്ങിയതാണ് തലക്ക് കുത്തേല്‍ക്കാന്‍ കാരണം.

               കുളവി സാധാരണ ഉയരമുള്ള മരങ്ങള്‍ക്ക് മുകളില്‍ ആണ് കൂട് കൂട്ടാറ്‌. തേനീച്ചകളെ ആക്രമിക്കുന്ന ഇവ അപൂര്‍വ്വമായി മണ്ണിനടിയിലും കൂട് കൂട്ടും. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു കൂടിന്റെ മുകളില്‍ ആണ് അസ്‌ലമിന്റെ കൊത്ത് കൊണ്ടത് !
ചിത്രം ഗൂഗിളില്‍ നിന്ന്

                       ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആദിവാസി വിഭാഗത്തില്‍ പെട്ട ഒരു വനപാലകന്‍, കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന കത്തി കടന്നല്‍ കുത്തേറ്റ ഭാഗത്ത് അമര്‍ത്തി വച്ചു. കാട്ടുമഞ്ഞള്‍ കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ ചെയ്യാവുന്ന ഒരു പ്രാഥമിക ചികിത്സയാണത്രെ ഇത്. പത്തോ അതിലധികമോ കുത്തേറ്റാല്‍ മരണം വരെ സംഭവിക്കും എന്നും അറിഞ്ഞു. രക്തസമ്മര്‍ദ്ദം താഴാന്‍ സാധ്യതയുള്ളതിനാല്‍ വനം വകുപ്പിന്റെ ജീപ്പില്‍ തന്നെ എല്ലാവരെയും ഉടന്‍ ആശുപത്രിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. കുത്തി‌വയ്പ്പും നിരീക്ഷണവും കഴിഞ്ഞ് ഉച്ചക്ക് ശേഷം അവര്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോഴാണ് എന്റെ ശ്വാസം സാധാരണ ഗതിയിലായത്. 

                       ഊണിന് ശേഷം ഒരു പ്രകൃതി പഠന  ക്ലാസ് ആയിരുന്നു. ഏഷ്യയില്‍ തന്നെ കുറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് കൂടുതല്‍ കടുവകള്‍ അധിവസിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് വയനാട് വന്യജീവി സങ്കേതം എന്നും എണ്‍പതിലധികം കടുവകള്‍ ഉള്ള കാട്ടികത്തായിരുന്നു  ഞങ്ങള്‍ അതുവരെ നിന്നിരുന്നത് എന്നും അതിനാല്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ കടുവയെ കണ്ടില്ലെങ്കിലും കടുവ ഞങ്ങളെ ഉറപ്പായും കണ്ടിരിക്കും എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ശരിക്കും ഞെട്ടി. ഇന്ന് ഒരു മുളം തൈ നട്ടത് ജീവിതത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ ചെയ്ത ഏറ്റവും നല്ല കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ഒന്നായിരിക്കും എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. കാരണം....??

(തുടരും...)  

Friday, August 04, 2017

ബേഗൂരില്‍ വീണ്ടും...

                    നനഞ്ഞു തീര്‍ത്ത മഴയുടെ ഓര്‍മ്മകളും പേറി ഞങ്ങള്‍ ഇന്നലെ വീണ്ടും ബേഗൂരില്‍ ബസ്സിറങ്ങി. നോമ്പുകാലം കഴിഞ്ഞെങ്കിലും മഴക്കാലം കഴിയാത്തതിനാല്‍ വീണ്ടും കാട്ടിലെ മഴയുടെ കുളിര് ആസ്വദിക്കാം എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു. പഴയ ഉദ്യോഗസ്ഥരില്‍ പലരും സ്ഥലം മാറിപ്പോയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ കൂടെത്തന്നെ എല്ലാ കാര്യങ്ങള്‍ക്കും ഉണ്ടായിരുന്ന ഫോറസ്റ്റ് ഓഫീസര്‍ ബൈജുനാഥ് സര്‍ കോഴിക്കോട്ടേക്ക് മാറി. ബീറ്റ് ഫോറസ്റ്റ്  ഓഫീസര്‍ നൌഫല്‍ സാര്‍ മറ്റൊരു വര്‍ക്കിനായി കാട്ടിനകത്തേക്ക് പോയതാണെന്നറിഞ്ഞു. ത്രിദിന ക്യാമ്പില്‍ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്ന ഗാര്‍ഡ് മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ആനയുടെ ആക്രമണത്തില്‍ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

                    കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഇത്തവണ മുളയുടെ തൈകള്‍ എല്ലാം വളരെയധികം വളര്‍ന്നിരുന്നു. അതിനാല്‍ തന്നെ അവ ട്രക്കില്‍ കയറ്റാനും അടുക്കി വയ്ക്കാനും പലതരം ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ നേരിട്ടു. 400 തൈകള്‍ മാത്രമേ ആദ്യത്തെ ട്രിപ്പില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാന്‍ സാധിച്ചുള്ളൂ.
                        ഇത്തവണ ഉത്ഘാടനം നിര്‍വ്വഹിച്ചതും ഞാനും യൂണിറ്റ് സെക്രട്ടറി അസ്‌ലമും ചേര്‍ന്ന് ഒരു തൈ നട്ടു കൊണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് വിവിധ ഗ്രൂപ്പുകളായി നടീല്‍ ആരംഭിച്ചു. ഒന്നര മണിക്കൂറിനകം ഞങ്ങള്‍ എടുത്ത ആദ്യത്തെ ലോഡ് നട്ട് തീര്‍ന്നു. വീണ്ടും തിരിച്ചുപോയി ബാക്കി തൈകള്‍ കൂടി എടുത്തെങ്കിലും അതും പെട്ടെന്ന് തീര്‍ന്നു.
                    തൈകള്‍ നട്ട് പോകുന്നതിനിടെ കാട്ടിനകത്തുകൂടെ ഒഴുകുന്ന നദിയുടെ തീരത്ത് ഞങ്ങള്‍ എത്തിപ്പെട്ടു.പുഴ കണ്ടതോടെ പലര്‍ക്കും ഒന്ന് ഇറങ്ങി നോക്കാന്‍ ആഗ്രഹമായി.മഴ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അത് കിട്ടാതിരുന്നതിനാല്‍  നല്ല ചൂട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനാല്‍ തന്നെ ഒന്ന് മുങ്ങി കുളിക്കാന്‍ എല്ലാവരും കൊതിച്ചു. പാറക്കെട്ടുകളില്‍ പതിയിരിക്കുന്ന അപകടത്തെപ്പറ്റി ബോധവാനായതിനാല്‍ അവിടെ ഇറങ്ങാന്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. പകരം വനം വകുപ്പ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ അനുവാദം ചോദിച്ച് , ഓഫീസിന് പിറകില്‍ തദ്ദേശീയര്‍ കുളിക്കാന്‍ ഇറങ്ങുന്ന സ്ഥലത്ത് അല്പ സമയം ചെലവഴിക്കാന്‍ ഞാന്‍ അനുവാദം നല്‍കി. കാടും പുഴയും പാറകളും കൂടി തയ്യാറാക്കിയ ആ കാന്‍‌വാസ് എന്റെ  മൊബൈലില്‍ (VIVO Y21L) പോലും മനസ്സിനെ കുളിര്‍പ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
                  തൈകള്‍ നട്ട് മുന്നേറുന്നതിനിടയില്‍ പെട്ടെന്നായിരുന്നു തൂമ്പയും തൈകളും ഉപേക്ഷിച്ച് സെക്രട്ടറി അസ്‌ലമും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവരും കൂടി “സാറെ” എന്ന് വിളിച്ച് ഓട്ടം ആരംഭിച്ചത്. എന്തോ അപകടം മണത്ത ഞാന്‍ വിളി കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി.ഒരു നിമിഷം എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി !!

(തുടരും...)

Thursday, August 03, 2017

നനഞ്ഞു തീര്‍ത്ത മഴ

            നാഷണല്‍ സര്‍വീസ് സ്കീമിന്റെ ബാനറില്‍ ഞാനും എന്റെ വളണ്ടിയര്‍മാരും നിരവധി പ്രകൃതി പഠന ക്യാമ്പുകള്‍ക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്. വനം വന്യജീവി വകുപ്പ് നല്‍കുന്ന ഒരു സൌജന്യ സേവനമാണ് ഈ ക്യാമ്പുകള്‍. ഞാന്‍ ആദ്യമായി കുട്ടികളെയും കൊണ്ടു പോയ ക്യാമ്പ് വയനാട് വന്യജീവി സങ്കേതത്തിലെ മുത്തങ്ങക്കടുത്ത് കല്ലുമുക്ക് എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു. ആ ത്രിദിന ക്യാമ്പ് ഒരു കിടിലന്‍ അനുഭവമായിരുന്നു (പിന്നീട് പറയാം...).                             കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷമാണ് ഒരു ഏകദിന പ്രകൃതി പഠന ക്യാമ്പ് ആദ്യമായി അനുഭവിച്ചത്. വയനാട് വന്യജീവി സങ്കേതത്തിലെ തോല്പെട്ടിക്കടുത്ത് ബേഗൂരില്‍ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ ഏകദിന ക്യാമ്പ്. പ്രകൃതിയെ ശരിക്കും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ ഒരു ക്യാമ്പ് ആയിരുന്നു അത്. മുമ്പ് നടന്ന ത്രിദിന ക്യാമ്പില്‍ എന്റെ മക്കള്‍ കാഴ്ചവച്ച അടക്കവും ഒതുക്കവും കാരണമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഈ ക്യാമ്പ് ലഭിച്ചത്.
              2016 ജൂണ്‍ 29നായിരുന്നു പ്രസ്തുത ക്യാമ്പ്. ബേഗൂരില്‍ ഞങ്ങളുടെ സംഘം ബസ്സിറങ്ങുമ്പോള്‍ മഴ പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മഴ വക വയ്ക്കാതെ ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന ടീം വനം വകുപ്പിന്റെ ട്രക്കില്‍ മുളയുടെ തൈകള്‍ കയറ്റി. എണ്ണൂറോളം തൈകളാണ് അന്ന് വണ്ടിയില്‍ അടുക്കി വച്ചത് ! കുഴി എടുത്ത് ഇതെല്ലാം ഞങ്ങള്‍ തന്നെ നടണം എന്ന ചിന്ത അപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു സത്യം.
              കാടിനകത്തേക്ക് കയറിയതും ഭൂമിയുടെ പച്ചപ്പ് ഞങ്ങള്‍ നേരിട്ടറിഞ്ഞു. തുവരച്ചെടികള്‍ ധാരാളമായി വളര്‍ന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന വഴി (കാട്ടിനകത്തേക്കുള്ള റോഡ്) മാത്രം പച്ച ഒഴിഞ്ഞ് നിന്നു. കാട്ടിനകത്തേക്ക് കയറിയതും മഴ ശക്തമാകാനും തുടങ്ങി.
               കാട്ടിനകത്തേക്ക് ഏകദേശം രണ്ട് കിലോമീറ്ററോളം ഞങ്ങള്‍ നടന്നു പോയി. ഒന്നാം വര്‍ഷ ഇലക്ട്രോണിക്സ് വിഭാഗം വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി അസീന ആദ്യത്തെ തൈ വച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ മുളവല്‍ക്കരണയജ്ഞം ആരംഭിച്ചു.
                    പിന്നീട് വനം വകുപ്പ് ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ കാണിച്ചുതന്ന സ്ഥലങ്ങളില്‍ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ കുഴികുത്തി. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ അങ്ങോട്ടാവശ്യമായ തൈകള്‍ എത്തിക്കുകയും നടുകയും ചെയ്തു. അമ്പതോളം തൈകള്‍ ഞാനും നട്ടു.  രുചികൊണ്ട്  പേരെടുത്ത അപ്പപ്പാറ കുട്ടേട്ടന്റെ ഉണ്ണിയപ്പവും ചായയും ഇടക്ക് എത്തി. ഞങ്ങളില്‍ പലര്‍ക്കും നോമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ അത് തിന്നാന്‍ സാധിച്ചില്ല. ഞങ്ങളുടെ പങ്ക് കൂടി മറ്റുള്ളവര്‍ അകത്താക്കി.
                 അന്ന് പെയ്ത മഴ മുഴുവന്‍ ഞങ്ങള്‍ തലയില്‍ ഏറ്റു വാങ്ങി. ജീവിതത്തില്‍ തന്നെ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു പലരും മഴ മുഴുവന്‍ ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതെ നനഞ്ഞത്.കാട്ടിലെ മഴയുടെ തണുപ്പ് അനുഭവിച്ചറിയേണ്ടത് തന്നെയാണ്. എന്നിട്ടും ഒരാള്‍ക്കും പനിയോ ജലദോഷമോ പിടിച്ചില്ല എന്നത് ഇന്നും എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു.
                 ഇന്നലെ ഞാനും 39 വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും വനം വകുപ്പിന്റെ ക്ഷണപ്രകാരം വീണ്ടും ബേഗൂരില്‍ എത്തി. ഇതേ പോലെ ഒരു പരിസ്ഥിതി പുനരുജ്ജീവനത്തിനായുള്ള ഏകദിന ക്യാമ്പിന്. അതും ജീവിതത്തിലെ ഒരു കിടിലന്‍ അനുഭവമായി...

(തുടരും....)

Wednesday, August 02, 2017

മിന്നൽ - 2

മിന്നലിൽ കയറാനുള്ള എന്റെ മിന്നൽ ആശയം നടപ്പാക്കാൻ ഞാൻ മിന്നൽ വേഗത്തിൽ കെ.എസ്.ആർ.ടി.സി യുടെ വെബ്‌സൈറ്റിൽ ആദ്യമായി കയറി - മിന്നൽ യാത്രക്ക് റിസർവേഷൻ വേണം എന്ന മുറിഅറിവും ഹർത്താൽ ദിനമായതിനാൽ വണ്ടി ഓടുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാനും ആയിരുന്നു ഈ ഉദ്യമത്തിന് കാരണം ( രാവിലെ മുതൽ ഈ കാര്യം അറിയാൻ ഡിപ്പോയിൽ വിളി തുടങ്ങിയിട്ട് വൈകുന്നേരം വരെ അവർ ‘ബുസി’ ആയിരുന്നു.അല്ലെങ്കിലും ഹർത്താൽ ദിനത്തിൽ ഇത്തരം പൊതൂപയോഗ ഓഫീസുകളിലേക്ക് ഫോൺ ചെയ്യരുത്).

മാനന്തവാടി മുതൽ അരീക്കോട് വരെ റിസർവ് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സൂചിപ്പിച്ച ദിവസം ബസ് ഇല്ല!രണ്ട്  മൂന്ന് തവണ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതേ കാര്യം തന്നെ സൈറ്റ് അറിയിച്ചതോടെ വീണ്ടും എന്റെ ആശയിൽ മിന്നലേറ്റു.  കളി അരീക്കോടനോട് വേണ്ട എന്ന മട്ടിൽ, ഞാൻ മാനന്തവാടി മുതൽ തിരുവനന്തപുരം വരെ എന്ന് കൊടുത്തു. അത്ഭുതം !!!ബസ്സിന്റെ മുഴുവൻ വിവരങ്ങളും മുന്നിൽ നിരന്നു !

501 രൂപ നൽകി റിസർവ് ചെയ്ത് അരീക്കോട് ഇറങ്ങേണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാൻ പെരിന്തൽമണ്ണ വരെ റിസർവ്വ് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു. അതും വിജയിച്ചു! ചാർജ്ജ് 161 രൂപ. എന്ന് വച്ചാൽ സാധാരണ ചാർജ്ജിന്റെ നേരെ ഇരട്ടി. ഹർത്താൽ ദിനമല്ലേ പോകട്ടെ എന്ന് കരുതി.മറ്റു വിവരങ്ങൾ നൽകി ഫൈനൽ സ്റ്റേജിൽ എത്തിയപ്പോൾ ചാർജ്ജ് വീണ്ടും മിന്നി - 191 രൂപ!! പാവം മുടിഞ്ഞുപോയവൻ കൈ നീട്ടുന്നതല്ലേ എന്ന് കരുതി ഞാൻ അതും അടച്ച് സീറ്റ് ഉറപ്പാക്കി.

റിസർവ്വ് ചെയ്ത ശേഷം കിട്ടുന്ന ഇ-ടിക്കറ്റ്/വൌച്ചർ ഒരു തിരിച്ചറിയൽ രേഖ സഹിതം കയ്യിൽ സൂക്ഷിക്കണം എന്ന് ടിക്കറ്റിൽ പ്രിന്റ് ചെയ്തിരുന്നു. അങ്ങനെ പലതും പണ്ട് മുതലേ ടിക്കറ്റിൽ എഴുതാറുണ്ടെങ്കിലും ഇത് “മിന്നൽ” ആയതിനാൽ “ഇടി” പിന്നാലെ ഉണ്ടാകും എന്ന് എന്റെ ഫിസിക്സ് ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ചു. അങ്ങനെ ഞാൻ കോളേജിൽ പോയി ഒരു പ്രിന്റ് ഔട്ടും എടുത്തു.

“മിന്നൽ” ആയതിനാൽ ഏത് സമയം വേണമെങ്കിലും ‘ഡിസ്ചാർജ്ജ്‘ നടക്കാം എന്നതിനാൽ ഞാൻ ഫോണിലെ മെസേജ് ഓരോ 10 മിനുട്ടിലും ചെക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. 6.45ന് മാനന്തവാടി സ്റ്റാന്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ മിന്നലിനെ കാണാനില്ല! ഞാൻ വീണ്ടും മെസേജ് ബോക്സ് തുറന്നു - ഭാഗ്യം സീറ്റ് നമ്പറും ബസ്സിലെ ക്ര്യൂവിന്റെ നമ്പറും കിട്ടി. വിളിച്ചപ്പോൾ ഏഴ് മണിയോടെ എത്തും എന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടി. ഫോൺ വച്ചതും എന്റെ നാട്ടിലൂടെ പാലക്കാട്ടേക്ക് പോകുന്ന ഒരു ഓർഡിനറി സമയം തെറ്റി മുന്നിൽ!!മിന്നലിന് 191 രൂപ കൊടുത്തതിനാൽ ഞാൻ ആ പാവത്താനെ വെറുതെ വിട്ടു.

കൃത്യം 7 മണി കഴിഞ്ഞ് മിന്നൽ എത്തി. ടിക്കറ്റ് കാണിച്ച് ഞാൻ അകത്ത് കയറി. സീറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ റിസർവ്വ് ചെയ്യാത്തവർക്കും അവസരം കിട്ടി. റിസർവ്വ് ചെയ്ത എനിക്ക് 191 രൂപ , ഈ പണി ഒന്നും ചെയ്യാത്തവന് 161 രൂപ !! അപ്പോഴാണ് ശരിക്കും മിന്നലേറ്റത്. ഫോണിൽ വന്ന മെസേജിലെ പി.എൻ.ആർ നമ്പർ മാത്രം ചെക്ക് ചെയ്ത് കണ്ടക്ടർ സീറ്റിൽ ഇരുന്നതോടെ പ്രിന്റ് എടുത്തതും ഗോപി !

“മിന്നൽ ആണ്...ഉറങ്ങണ്ട...ഹെയർ പിൻ വളവുകൾ എല്ലാം വീശി എടുക്കുമ്പോൾ പിടിച്ച് ഇരുന്നോണം...” സഹയാത്രികൻ സൂചിപ്പിച്ചപ്പോൾ സാധാരണയുള്ള എന്റെ ഉറക്കവും നഷ്ടമായി. പറഞ്ഞ സമയമൊന്നും പാലിക്കാതെ കല്പറ്റയും താമരശ്ശേരിയും പിന്നിട്ടു. അടുത്ത സ്റ്റോപ് ഇനി 30 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള അരീക്കോട് ആണ്. വെറും 7 കിലോമീറ്റർ കഴിഞ്ഞുള്ള ഓമശ്ശേരിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ മിന്നൽ സൈഡാക്കി - ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ!!

ഇനി ചുരുക്കാം - അരീക്കോട് ഈ മിന്നലിൽ ഞാൻ എത്തുമ്പോൾ രാത്രി 10 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പെരിന്തൽമണ്ണയും പിന്നിടേണ്ട സമയം !!ടൌൺ റ്റു ടൌൺ ബസ് പകൽ സമയത്ത് മൂന്നേ കാൽ മണിക്കൂർ കൊണ്ട് പിന്നിടുന്ന ദൂരം ഈ “മിന്നൽ” രാത്രി പിന്നിട്ടത് 3 മണിക്കൂർ കൊണ്ട്! ഇനി മിന്നലിൽ കയറുമ്പോൾ രണ്ട് വട്ടം ആലോചിച്ചല്ലാതെ കയറില്ല എന്ന് ഇതോടെ തീരുമാനമായി.